
Onze geschiedenis
Al 100 jaar KSA in Sint-Niklaas
Als KSA Sint-Niklaas hebben wij in 2027 ons honderdjarig jubileum en dat willen wij vieren! Daarmee zijn wij tevens de oudste KSA!
Onze oorsprong in J.V.K.A. 'Hou ende trou': 1927-1937
Ons verhaal start in 1927, waarbij priester Felix Vercruyssen, geboren in Sint-Niklaas, de opdracht van bisschop Coppieters kreeg voor de vorming van studentenbonden over heel Oost-Vlaanderen. Uit zijn inspanningen, en onder leiding van Jozef van Puymbroeck en Karel De Cock, ontstond in de zomervakantie van 1928 de J.V.K.A.-gilde 'Hou ende trou'. Deze bond geldt als het startpunt en de roots van onze huidige KSA. In de beginjaren was deze bond nog in zekere mate beperkt door het oudere A.K.V.S. en doordat de invulling in vele maten schools was met misdieningen en discussierondes. Deze bestond toen ook enkel uit een knapen(sjimmer)groep en bevond zich op het college.
Voorbloeiing onder KSA Sint-Paulus: 1937-1969/2003
Rond 1935 ontstond dan, eerst onder leiding van Gilbert De Keersmaker en later Constant Corveleyn, een mentaliteitsverandering in de jeugdgroep. Zo zou de bond evolueren naar het gekende jeugdbewegingsmodel en starten met de kabouterban (huidig jongknapen) en kerelsban (hernieuwerban). Ook de opstart van de "vendel"-structuur in de bannen. Deze vendels waren afzonderlijke groepen binnen de ban waarin per "vendel" een leider, kreet, etc. werd gekozen. Dit sloot aan bij de woudloperactiviteiten die vaak beoefend werden, zoals seinen, kaartlezen, tochten vormen buiten de gekende spelen. Dit zou ervoor zorgen dat in 1935 het eerste zomerkamp plaatsvond in Zomergem en in 1937 werd in de Nieuwstaart het Sint-Paulushof in gebruik genomen. Deze naam werd daarna ook door de bond overgenomen. Dit alles maakte dat onze KSA een voorbeeldrol zou spelen voor andere KSA's, die in 1943 170 leden telden.
Na de WO2 zou de bond tot 1955 door een moeilijkere periode gaan door onder andere het afzwakken van het jeugdbewegingskarakter. Al zou er in die tijd ook de jonghernieuwerban opgericht worden en een fanfare, al zou deze niet lang doorleven. Rond 1960 was de bond weer voldoende gegroeid voor een eigen lokaal. Dat lokaal zou het huidig Puitvoetlokaal worden dat op 5 september van dat jaar werd ingehuldigd. Dit zou leiden tot een verdubbeling in ledenaantal, zodat in 1967 de kaap van 200 leden werd overschreden.
Splitsing naar KSA Reinaart: 1969-2020
In dezelfde periode begon het ook duidelijk te worden dat de bond groter werd dan wat goed was. Daarom werden er vanaf 1967 de eerste stappen gezet naar 2 doelen: de splitsing van KSA Sint-Paulus in 2 groepen en de bouw van een nieuw lokaal. Een belangrijk figuur hierbij was de bondsproost Renaat Van De Velde als inspirator en organisator van de nieuwe KSA Reinaart. Het nieuwe lokaal, Kriekepitte, zou het eerst afgerond worden in 1970. De splitsing zou in 1968 gestart worden en zou na 4 jaar volledig afgerond worden.
Verder splitste de groep zich meer op in meer bannen. Zodat in 1977 de mini's (voskes) en maxi's (jongknapen) en in 2002 de paggaders gecreëerd werden.
Fusie van KSA Reinaart en KSA Trapsoet
Sinds 2020 werd dan KSA Sint-Niklaas officieel gecreëerd. Samengesmolten uit KSA Reinaart en KSA Trapsoet om 1 KSA te creëren in Sint-Niklaas. KSA Trapsoet was gebaseerd op het oude lokaal Puitvoetlokaal van KSA Sint-Paulus, waarbij KSA Trapsoet de meisjes-KSA was van KSA Sint-Niklaas. Al zijn wij nu al lang een gemengde KSA.
Met ook dank aan onze peet!
Over onze hele geschiedenis hebben wij als KSA steeds proosten/priesters gehad bij elke ban en ook voor de hele KSA-bond. Bij KSA Reinaart was de bondsproost Renaart Van De Velde en later Raymond Van Wassenhove, ook wel onze peet. Die bijnaam kwam van zijn eerste kamp bij onze KSA, waarbij een van de toenmalige knapen aan hem vroeg of ze hem 'Peetje Monne' mochten noemen. Onze peet is 1 van de laatste proosten van heel Vlaanderen en stond vroeger bekend om zijn muntenbollen en mokjes die hij uitdeelde aan de kinderen op de vergaderingen.
